Φιλαράκια μου καλά,
σας φιλώ πολύ γλυκά,
είναι ώρα να πηγαίνω,
τώρα το καταλαβαίνω,
μα σας αγαπώ πολύ
και σας στέλνω ένα φιλί :))
που και που
θα κάνω ντου
να σας βλέπω από κοντά
μα από άλλη γειτονιά!!
που και που και εδώ θα γράφω
άμα πίνω κάνα μπάφο,
κι αν με ψάχνετε στο τέλος
είμαι ο δράκος μές το Ρέλλος :))
Γιατί αυτή η επιστροφή από τις διακοπές, με έχει ρημάξει, baby!!
Έγραψε λοιπόν Ο ποιητής, στις 16 Οκτωβρίου 1906, ένα κείμενο.
Έρχομαι και το διαβάζω έναν αιώνα (και δύο χρόνια) μετά.
Και υποκλίνομαι.
Και το αναδημοσιεύω:
"Το ξέρω, που για να επιτύχη κανείς στη ζωή και για να εμπνέει σεβασμό, χρειάζεται σοβαρότης.
Κι'; όμως, μου είναι δύσκολο να είμαι σοβαρός και δεν εκτιμώ την σοβαρότητα.
Ας εξηγηθώ καλύτερα. Με αρέσει στα σοβαρά μόνον η σοβαρότης, δηλ.1/2 ώρα, η μια ώρα ,η δύο η 3 ώρες σοβαρότητα την ημέρα.
Συχνά βέβαια και σχεδόν ολόκληρη μέρα σοβαρότητα.
Αλλιώς, με αρέσουν τα χωρατά ,η αστειότης ,η ειρωνεία η τα ευφυή λόγια, το χαμπαγκάρισμα (humbugging= χαβαλές/μπουρδολογία). Αλλά δεν κάνει.
Δυσκολεύει τες δουλειές. Διότι ,ως επί το πλείστον έχεις να κάνεις με ζευζέκηδες και αμαθείς.
Αυτοί δε, είναι πάντοτε σοβαροί. Μούτρα σέρια (από το αγγλικό serious=σοβαρά) ζωωδώς, που να αστιευθούν, αφού δεν καταλαβαίνουν.
Τα σέρια μούτρα τους είναι αντικατοπτρισμός.
Όλα τα πράγματα είναι προβλήματα και δυσκολίες για την αγραμματοσύνη τους και για την κουταμάρα τους,
γιαυτό σαν βώδια και σαν πρόβατα (τα ζώα έχουν σοβαρότατες φυσιογνωμίες) είναι περιχεμένη επάνω στα χαρακτηριστικά τους η σοβαρότης.
Ο αστείος άνθρωπος γενικώς περιφρονείται, τουλάχιστον δεν λαμβάνεται υπ΄ όψιν σημαντικά, δεν εμπνέει πολλήν πεποίθησιν.
Γι' αυτό κι εγώ καταγίνομαι στους πολλούς να παρουσιάζω σοβαρή όψη.
Ηύρα πως μεγάλως με διευκολύνει τες υποθέσεις μου.
Εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ."
Ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω, πώς κατάφερε η παλιοφλυτζανού και πρόβλεψε το σεισμό.
Γιατί τον πρόβλεψε 100% και μάρτυρες όλοι
http://diigimata.pblogs.gr/2008/06/h-kyra-despoina-problepei-seismo.html
Ποιός Τσελέντης, ποιός Χουλιάρας,
όλες οι προβλέψεις
στον καφέ της Δεσποινάρας.
Το είπε ξεκάθαρα η βρωμιάρα:
"θα γίνει μεγάλος σεισμός στην Ελλάδα, μέχρι τη Δευτέρα και θα γίνει ιδιαίτερα αισθητός και στην Αθήνα."
Το είδε στο ΒΑΝ? Στα έγκυρα σεισμολογικά επιστημονικά sites, και μου το παίζει μούφα
ότι δεν ξεχωρίζει το space από το enter? Ότι νομίζει πως το πληκτρολόγιο είναι γραφομηχανή?
Ή μήπως, μήπως λέω, το παραδοσιακό φλυτζάνι μπορεί να βρει, όσα η επιστήμη χρόνια αναζητάει?
Και πόσο αξιόπιστο είναι?
Κι αν είναι, εγώ, που μοναδικό μου ενδιαφέρον είναι το καλό της ανθρωπότητας,
πώς μπορώ να βγάλω λεφτά από αυτήν την ιστορία? (γιατί στην ανθρωπότητα συγκαταλέγομαι κι εγώ, μην το ξεχνάμε.)
Απόψε θα πάω στην κυρά Δέσποινα.
Θα την βάλω να βρει στο καφέ ποιός θα πάρει το Euro.
Οποια ομάδα κι αν διαλέξει, θα βάλω στοίχημα μαζί της 150 Ευρώ, ότι κάνει λάθος (αδιόρθωτος, ο πούστης)
Παράλληλα, θα παίξω ένα πενηντάρικο στο Πάμε Στοίχημα την ομάδα που θα μου πει η Δέσποινα (σωστός, ο πούστης).
Οτι και να γίνει, το κατοστάρικο θα της πάρω πίσω, ότι και να γίνει ! :)
Η κυρά Δέσποινα η φλυτζανού, έκανε την πρόβλεψη ήδη από την προηγούμενη Τετάρτη.
Είπε ξεκάθαρα ότι θα γίνει μεγάλος σεισμός μέχρι την Κυριακή.
Εγώ, όχι μόνο έβαλα στοίχημα 100 Ευρώ με την κυρά Δέσποινα ότι δεν θα γίνει,
αλλά έκανα την Τετάρτη 4 Ιουνίου και σχετικό κοροϊδευτικό post στο blog μου.
http://diigimata.pblogs.gr/2008/06/h-kyra-despoina-problepei-seismo.html
Η κυρά Δέσποινα μου έφαγε ήδη τα 100 Ευρώ και πανηγυρίζει,
κι εγώ έχω μείνει μαλάκας,
με την διαισθητικότητα,
ή την κωλοφαρδία της,
δεν είμαι σίγουρος....:)
- Εμεινα τρία χρόνια στην Αμβέρσα, αλλά δεν άντεξα άλλο και γύρισα (εκεί που πήγες δεν σε νιώσαν, τα νερά δεν σε σηκώσαν, που λέει και το λαϊκόν άσμα)
- Και θα μείνετε μόνιμα τώρα εδώ, κύριε Αβραμίδη?
- Αν προχωρήσει η δουλειά και εγκριθεί η μελέτη του επενδυτικού που μου ετοιμάζετε, θα μείνω. Αλλιώς θα πάω Αμερική.
Εμεινε στο γραφείο δέκα λεπτά με το ρολόι. Σήκωσα το τηλέφωνο.
- Ελένη, ο χοντρός είμαι.
- Το ξέρω.
- Αύριο που θα περάσει ο Αβραμίδης να πάρει τη μελέτη του, κόψτου και μια γερή προκαταβολή. Και να του δώσεις και τη μελέτη σε τρια αντίγραφα.
- Θα πάει να την καταθέσει?
- Ναι, και μετά σκέφτεται, λέει, να πάει Αμερική.... :)
- Πρέπει να χάσεις τρία με τέσσερα κιλά, έτσι δεν είναι?
- Ελένη, χέσε με.
- Aκου τι μου είπε μια φίλη μου που είναι υποδιευθύντρια στο Υπουργείο Εσωτερικών.
- Ειδική στο ζήτημα δηλαδή.
- Υπάρχει μια τρομερή δίαιτα, που δεν στερείσαι τίποτα και χάνεις πέντε κιλά μέσα σε δύο εβδομάδες.
- Εγώ τρία θέλω να χάσω. Δεν μου κάνει.
- Aκου, βρε ξεροκέφαλε, πρώτα. Είναι μια δίαιτα που τρως σχεδόν ότι θες, όποτε θες και όσο θες..
- Αλλά δεν το καταπίνεις..
- Ε, εσύ δεν θέλεις να αδυνατίσεις, παιδάκι μου.
- Ελένη, πρώτον δεν θέλω να αδυνατίσω και δεύτερον είσαι γραμματέας και όχι διαιτολόγος.
- Και εσύ είσαι χοντρός!
Συνεννοηθήκαμε :)
Ρώτησαν κάποτε τον Αϊνστάιν, τί είναι το περιβάλλον και απάντησε: " Τα πάντα, εκτός από εμένα".
Αν και εντυπωσιακά απλή (και εύστοχη) η απάντηση, στην ουσία αποτελεί ταυτόχρονα και τη βάση της περιγραφής του σημερινού περιβαλλοντικού προβλήματος.
Γιατί πολύ απλά, για χρόνια, για δεκαετίες, το περιβάλλον για τον καθένα μας, πολίτη, δημόσιο αξιωματούχο, βιομήχανο, αποτελούσε μια γενική έννοια, έξω από εμάς. (στον έξωαπόδω, που λένε).
Και όλοι συνεχίζαμε τον μακάριο ύπνο μας, μέχρι που μια μέρα ξυπνήσαμε χαρούμενοι κι όλα είχαν αρχίσει να αλλάζουν.
Κι έτσι ξεκίνησε μια νέα μαζική υστερία. Από την λογική της αδράνειας, στην πρακτική της παράνοιας.
Ανακύκλωσε, φύτεψε, μην ποτίζεις, μην τρως, στείλε σήματα καπνού αντί για sms, μην πας στην παιδική χαρά και κολλήσεις καμιά σύφιλη, κλπ.
Μαζική υστερία, η κόρη της ανεπαρκούς ενημέρωσης.
Δεν σε ενημερώνει το κράτος, δεν φροντίζουμε κι εμείς να ενημερωθούμε σωστά για το θέμα, γιατί προτιμάμε πιο εύπεπτο υλικό (γιατί, μόλις μας πιάσει το μανιάτικο, KGB γινόμαστε, είδατε για πότε μάθαμε όλοι τα πάντα γύρω από τη ζωή και το τέλος του, άτυχου σίγουρα, Σεργιανόπουλου).
Κι έτσι τρέχουμε και δεν φτάνουμε, ημιμαθείς, ανενημέρωτοι, πανικόβλητοι. Όλοι εμείς, τα πειραματόζωα της νέας γενιάς.
Γιατί είμαστε ακριβώς αυτό.
Η τεχνολογία προχωρά τόσο γρήγορα, που η ιατρική αδυνατεί να ακολουθήσει.
Τι ακριβώς συνέπειες έχει το κινητό, η κατανάλωση μεταλλαγμένων, οι κεραίες τηλεφωνίας, θα το ξέρουμε σε δέκα χρόνια, όταν ολοκληρωθούν (στην κασίδα μας), οι απαραίτητες επιδημιολογικές μελέτες.
Προς το παρόν, έχουμε θέματα να ανησυχούμε. Για το ηλιέλαιο, για παράδειγμα, και τις τροφές που μπορεί να περιέχουν ορυκτέλαια.
Μεγάλο άγχος.
Μέχρι χθες, δεν υπήρχε πρόβλημα. Τρώγαμε άφοβα τα τσιπς.
Που οι περισσότερες βιομηχανίες που τα φτιάχνουν, δεν πετάνε ποτέ το λάδι του τηγανίσματος.
Απλά συμπληρώνουν.
Τρως δηλαδή, (και πρώτος εγώ που είμαι μεγάλος φαν), το τσιπσάκι σου, τηγανισμένο στο ίδιο ουσιαστικά λάδι που είχε τηγανιστεί και το τσιπς που έτρωγε ο συγχωρεμένος ο πατέρας σου.
Αυτό δεν ενοχλεί. Ορυκτέλαιο να μην έχει.
Στον Ασωπό που είναι γεμάτος με εξασθενές χρώμιο, κάτι πρέπει να γίνει. Όχι για μας (δεν μένουμε άλλωστε εκεί), για το περιβάλλον (ρε γαμώτο).
Βέβαια το γεγονός ότι το χρώμιο περνάει στον υπόγειο υδροφορέα και από εκεί στις τροφές, αυτό ας το ξεχάσουμε.
Ας ξεχάσουμε ότι τα πιο φημισμένα καρότα στις λαϊκές, ήταν τα καρότα Ασωπού, και (είτε το ξέρουμε είτε όχι), έχουμε σίγουρα φάει.
Θα μου πει κάποιος "δε γαμιέται, μωρέ, εδώ έχουμε φάει ορυκτέλαια, στο χρώμιο θα κολλήσουμε?"
Θα σας πω ότι στο μάθημα της Περιβαλλοντικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο, γίνεται το εξής πείραμα.
Λαμβάνονται 10 μπουκαλάκια, κάθε ένα εκ των οποίων περιέχει 10 γαρίδες (ζωντανές εννοείται).
Μέσα σε κάθε μπουκαλάκι, γίνεται ενστάλαξη μικροποσοτήτων εξασθενούς χρωμίου (0,1 στο πρώτο, 0,2 στο δεύτερο, κλπ.)
Και ξέρετε τι μετράμε?
ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΝΑ ΩΡΑ. Πόσες γαρίδες δηλαδή πεθαίνουν ΑΝΑ ΩΡΑ.
Για να μην το κουράζουμε, σε 24 ώρες έχουν ψοφήσει όλες. (όχι, για να ξέρουμε τι τρώμε)
Αυτή είναι η μια πραγματικότητα. Υπάρχει και η άλλη.
Ολα τα κράτη σήμερα συζητούν για το περιβάλλον και παράλληλα για την σταθερή οικονομική ανάπτυξη.
Η έννοια της σταθερής ανάπτυξης, όπως λέει κι ένας αγαπημένος μου καθηγητής, ο Νίκος ο Καλογεράκης, απλά δεν υπάρχει.
Και αποδεικνύεται από το εξής πείραμα.
Παίρνουμε ένα από τα πιο συνηθισμένα βακτήρια, το escherichia coli.
Ο χρόνος διπλασιασμού του είναι περίπου 20 min. Έχει δηλαδή σταθερό ρυθμό ανάπτυξης.
Η αρχική του βιομάζα είναι μόλις 1 g.
Αυτό τι σημαίνει? Ότι μετά από μόλις 31 ΩΡΕΣ, η μάζα των βακτηρίων θα είναι μεγαλύτερη από
6x1027g, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΖΑ ΤΗΣ ΓΗΣ!
Αυτό σημαίνει ένα και πολύ απλό πράγμα. Ο κόσμος που ζούμε είναι ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΣ (όσον αφορά σε τρόφιμα, σε χώρο, σε πρώτες ύλες)
Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να διατηρήσουμε σταθερό ρυθμό ανάπτυξης για πάντα.
Άρα βιώσιμη ανάπτυξη, η καραμέλα που ακούμε καθημερινά, δεν είναι
"η ανάπτυξη που θα ικανοποιεί τις ανάγκες μας αλλά θα επιτρέπει και στις επόμενες γενιές να ικανοποιήσουν τις δικές τους"
Βιώσιμη ανάπτυξη είναι απλά ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΟΔΕΥΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ.
Χαρούμενη, ευτυχισμένη και ενημερωμένη Ημέρα Περιβάλλοντος σε όλους! :)
- Δεν έρχεσαι για ένα καφεδάκι στα όρθια?
- Θα μου τον πεις κιόλας, κυρά Δέσποινα?
- Έμπα μέσα.
Η κυρά Δέσποινα η φλυτζανού με πέτυχε ως συνήθως στην είσοδο της πολυκατοικίας και δεν έχασε ευκαιρία (όπως ούτε κι εγώ) για ένα γρήγορο σετ προβλέψεων.
- Αστα, είμαι να σκάσω.
- Γιατί ρε Δεσποινάκι?
- Γιατί μου βγήκε σήμερα ότι θα γίνει μεγάλος σεισμός και τους σεισμούς τους τρέμω.
- Σήμερα θα γίνει?
- Μέσα στην εβδομάδα.
- Παίζει να γίνει Σάββατο, γιατί Παρασκευή έχουμε ποκίτσα στου Αντωνάκη, και μένει στον πέμπτο σε ερείπιο?
- Μην το γελάς, εδώ είσαι κι εδώ είμαι.
- Τόσο σίγουρη είσαι?
- Εδώ ξαναπήρα μπαταρίες για τον φακό και αγόρασα σφυρίχτρα.
- Μιλάμε για έργα υποδομής! Ξοδεύτηκες βλέπω.
- Α, ρε κωλόπαιδο, κάτσε να γίνει και θα τρέχεις πανικόβλητος, κακομοίρη μου.
- Σαν να ακούω τον Αυγουστίδη τον ασφαλιστή.
- Κορόιδευε εσύ, μαλακισμένο και να σε δω όταν θα τρέμει το σύμπαν.
- Δεσποινάκι, πας ένα κατοστάρικο στοίχημα ότι μέχρι την Κυριακή δεν θα γίνει τίποτα?
- Τα βλέπω. Εγώ σου λέω μέχρι Κυριακή, άντε Δευτέρα, θα γίνει σίγουρα.
- Αρχίσανε οι παρατάσεις βλέπω. Μου το πήγες Δευτέρα.
- Ε, δεν είμαι κι ο Χουλιάρας, να σου πω και την ώρα.
- Επειδή δεν είσαι ο Χουλιάρας σε παίζω ένα κατοστάρικο. Άμα ήσουν, ούτε σέντς δεν θα έβαζα. Λοιπόν, το πάς?
- Το πάω.
- Μιλάμε για σεισμό, εδώ στην Αθήνα, πολύ δυνατό, μέχρι τη Δευτέρα, σωστά?
- Περίμενε. Δεν ξέρω αν θα είναι στην Αθήνα. (τα ταρώ δεν βγάζουν εύκολα επίκεντρο..)
- Να το πιάσουμε ανάποδα. Πες μου τι ξέρεις.
- Ξέρω ότι θα γίνει μεγάλος σεισμός στην Ελλάδα, μέχρι τη Δευτέρα και θα γίνει ιδιαίτερα αισθητός και στην Αθήνα.
- Δεκτό. Το πάω.
Έφυγα από την κυρά Δέσποινα χθες το βράδυ, χωρίς προσωπικές προβλέψεις, λόγω έκτακτης επικαιρότητας περί επικείμενου σεισμού. Δεν ξέρω τελικά αν είναι τρελή η κυρά Δέσποινα που περιφέρεται στο σπίτι με μια σφυρίχτρα κρεμασμένη στο λαιμό, ή εγώ που έβαλα στοίχημα μαζί της...:)
Επιτέλους, θεσπίζεται ο νόμος για τον έλεγχο των blogs.
Επιτέλους, όλοι εμείς τα ζώα (και πρώτος εγώ), θα έχουμε τον τσοπάνη που μας αξίζει,
και που θα ελέγχει τι γράφουμε, τι λέμε, τι σκεφτόμαστε.
Ελευθερίες έχουμε μπόλικες.
Μπορούμε ανενόχλητοι να βλέπουμε τηλεόραση,
να πηδιόμαστε (και προσφάτως να παντρευόμαστε) με άνδρες ή γυναίκες (άντε και με ζώα στο μέλλον),
να βλέπουμε τσόντες στο internet, να εργαζόμαστε μέχρι τα βαθιά γεράματα,
να κάνουμε ειρηνικές βουβές διαμαρτυρίες (γιατί το ζώο πρέπει να είναι βουβό), κλπ.
Ε, νομίζω τόσες ελευθερίες αρκούν. Δεν χρειάζεται και να σκεφτόμαστε.
Η σκέψη, για αυτούς που επιμένουν ακόμα και σήμερα, στον 21ο αιώνα, να σκέφτονται, χρειάζεται έλεγχο.
Έτσι είναι. Γιατί το ζώο δεν μπορείς να το αφήνεις ανεξέλεγκτο.
Θέλει τον πεφωτισμένο ποιμένα του.
Θέλει τον Μακάρθυ του.
Θέλει, σε τελική ανάλυση, τον Γερμανό του.
ΓΙΩΡΓΟΣ
Το προφίλ μου
| Μάιος 2012 | ||||||
| Κ | Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||